یه شب مهتاب ماه میاد تو خواب

 یکی بود یکی نبود. یه قصه ای بود که با هزار من عسل هم شیرین نمی شد.آخه فرهاد ازقصه رفته بود.قصه بدون فرهاد هم که شیرین نمی شود.شیرین کنارپنجره نشسته بود وفرهاد رفته

بود یک جای دور وتیشه اش راهم گم کرده بود.

از آن حکایت شیرین فقط گیتاری شکسته مانده که درگوشه ای ازخاک غربت افتاده است.

حالا وقتی ازکنارکافه کوچینی رد می شوی گریه ات می گیرد.کوچینی دیگریک کافه هنری نیست

یک تالارعروسی است که خاطرات فرهاد روی سرعاشقان قدیمی آوارکرده است.

ف مثل فرهاد

وقتی خبرمرگ فرهاد آمد سرگشته وحیران به این در آن درزدیم خدای من کجا جمع شویم کجای

این شهر درندشت سربه شانه رفاقت بگذاریم واشک بریزیم.به قول نیما به کجای این شب تیره

بیاویزیم قبای ژنده خود را یکی ازبچه ها گفت کجا بهترازخاک شاملوکه بافرهاد رفاقتی دیرینه

داشت.

به امام زاده کرج رفتیم همه آمده بودند.بابک بیات هم بود.اکبرآزاد ترانه سرای بغض هم آمده

بود وچه دلسوز ودلدوزمی خواند.

تمام بغض قناریها

صدات ترسونده...

چشات مث شب بارونی

دلت پرنده زندونی

بخون به ناله دل

همه بی صدا اشک می ریختند.

این سرزمین چقدرفرهاد دارد؟

همه زائران امام زاده طاهر امید رامی شناسند.پسرکی ده دوازده ساله که با بطری آب لا به لای مزار رفتگان پرسه میزند وگرد ازقبور می شوید.

امید با بهت فراوان به انبوه عزاداران خیره مانده بود.

کی مرده آقا؟

فرهاد

فرهاد دیگه کیه؟

از دوستان آقای شاملو

قبرش همین جاس

نه!ولی اگه کسی اومد سراغ فرهاد راگرفت قبر آقای شاملو روبهش نشون بده

امید مزارشاملورا می شوید.اسکناس صد تومانی رابه آرامی توی دستش می گذارم.اسکناس را برمی گرداند ومی گوید:آقا من که برای پول این کار رانکردم .هرکس با آقای شاملو دوست باشد

با من هم دوست است.من برای شستن مزار آقای شاملوپول ازکسی نمی گیرم.

فرهاد هم رفت.به همین سادگی به سادگی رفتن مازیار وفریدون وستاره های دیگر که درخاک خفته اند.

اگر اجازه بدهید قصه را از اول تعریف کنم:

یکی بود یکی نبود یه قصه بودکه با هزارمن عسل هم شیرین نمی شد.آخه فرهاد از قصه رفته بود.

حالا چندی است که فرهاد ترانه نمی خواند یادم آمد وقتی فرهاد خبرپرکشیدن فریدون راشنید سر

به زانوی دل تنگی گذاشت وگریست وشاعرانه تر ازهمیشه گفت:اگر کوه صدایی داشت حتما شبیه صدای فریدون بود

من از ته دل ایمان دارم که اگرعشق صدایی داشت حتما شبیه فرهاد بود.

من دلم سخت گرفته است...

برای یک هنرمند چیزی تلخ تر ازاین نیست که امکان عرضه هنرش راپیدا نکند.این سکوت حتما می تواند روحش رادرهم بکوبد وویران کند.اما فرهاد درسالهای سکوتش ویران نشد و

بیکار ننشست وآلبوم خواب در بیداری را منتشر کرد ونشان داد دردوره انزوا به حال وهوایی

تازه فکرمی کندکه با حال هوای تلخ وسیاه آلبوم وحدت وآهنگهای اولیه اش خیلی تفاوت دارد.

فرهاد خواننده ای تعزلی نبود وآوازهای عاشقانه ای هم که خوانده حکایت ازحرمان دارند.

میتوان اورا خواننده درد دانست و دوره دوم کارهایش خواننده رنج ها ودلبستگی که به او امید

می بخشید.

تقدیم به همه کسانی که عاشق فرهاد و آهنگاش هستن .

اشاره : فرهاد از جمله معدود هنرمندان موسيقی پاپ بود که پس از انقلاب اسلامی ايران، در سال 1357، کشور را ترک نکردند.ترانه وحدت ساخته اسفنديار منفردزاده با شعر سياوش کسرايی، از آثار اين خواننده ايرانی است که در اوايل انقلاب به اجرا در آمد. در چند سال اخير نيز او در ايران چند برنامه هنری اجرا کرد و در آنها تعدادی از ترانه های گذشته اش را نيز به اجرا در آورد. ترانه های فرهاد در دهه 50 شمسی با مضامين سياسی و اجتماعی در ميان جوانان کشور محبوبيت زيادی کسب کرد، از جمله ترانه های جمعه خونين، هفته خاکستری و کوچه ها (شبانه).

زندگینامه فرهاد / از كوچيني تا پاريس 

نهمين فرزند مرحوم رضا مهراد ،كاردار وزارت امورخارجه دولت ايران در كشورهاي عربي ،روز بيست و نهم دي ماه 1322 در تهران متولد شد. اخلاق و رفتار آخرين فرزند خانواده مهراد آنقدر متفاوت بود كه هميشه از سوي اطرافيان به «تقليد از بزرگترها» مي شد. سه سال بيشتر نداشت كه علاقه به موسيقي او را وادار ميكرد تا پشت در اتاق برادرش بنشيند و تمرين ويلون او و دوستانش را گوش كند.

در همان دوران يكي از دوستان برادرش متوجه علاقه فرهاد به موسيقي ميشود و از خانواده او ميخواهد كه سازي براي او تهيه كنند. با اصرار برادر بزرگتر يك ويلون سل براي او تهيه ميكنند و تمرينات فرهاد آغاز ميشود. عمر تمرينات ويلون سل از 3 جلسه فراتر نرفت، چرخ روزگار ساز او را شكست و به قول فرهاد:«ساز صد تكه و روح من هزار تكه شد.»و از آن پس بازهم دل سپردن به تمرينات برادر بزرگتر تنها سرگرمي و ساز تبديل به روياي فرهاد شد.

با ورود به مدرسه استعداد او در زمينه ادبيات آشكار و ادبيات تبديل به دلمشغولي او ميشود و در آستانه ورود به دبيرستان تمايل به تحصيل در رشته ادبيات پيدا ميكند. اما عليرغم نمرات ضعيفش در دروسي غير از ادبيات و زبان انگليسي ،مخالفت عموي بزرگش در غياب پدر، او را مجبور به ادامه تحصيل در رشته طبيعي ميكند .و عاقبت دلسپردگي به ادبيات و بي علاقگي به دروس مورد علاقه عمويش سبب ميشود تا در كلاس يازدهم ترك تحصيل كند. پس از ترك تحصيل با يك گروه نوازنده ارمني آشنا ميشود و با استفاده از سازهاي آنان به صورت تجربي نواختن را مي آموزد و مدتي بعد به عنوان نوازنده گيتار در همان گروه شروع به فعاليت ميكند. گروه راهي جنوب ميشود تا در باشگاه شركت نفت برنامه اجرا كنند و اولين شب اجراي برنامه رهبر گروه به بهانه غيبت خواننده گروه از فرهاد ميخواهد تا او جاي خواننده را پر كند.

وسواس شديد فرهاد در اداي صحيح كلمات و آشنايي او با ادبيات ملل چنان در كار او موثر بود كه وقتي ترانه اي به زبان ايتاليايي ،فرانسوي و يا انگليسي اجرا ميكرد كمتر كسي باور ميكرد كه زبان مادري اين هنرمند فارسي باشد و همين خصوصيت باعث درخشش گروه و تمديد مدت برنامه گروه ارمني شد. مدتي بعد از گروه جدا ميشود و فعاليت انفرادي خود را آغاز ميكند.فرهاد براي اولين بار در سال 42 براي اجراي چند ترانه انگليسي راهي برنامه تلويزيوني «واريته استوديو ب» ميشود و مخاطبان بيشتري مي يابد.

مدتي بعد فرهاد در يكي از كنسرتهاي بزرگي كه به مديريت مجله «اطلاعات جوانان» در امجديه برگزار شد هنرنمايي كرد. در اين برنامه فرهاد چند ترانه با گيتار اجرا ميكند و بيش از پيش مورد توجه تماشاگران و همچنين شهبال شب پره ،مرد اول گروه Black Cats قرار ميگرد.
چندي بعد فرهاد با شهبال شب پره سرپرست گروه بلك كتز آشنا مي شود .همكاري فرهاد به عنوان خواننده و نوازنده گيتار و پيانو با شهبال شب پره (پركاشن) ،شهرام شب پره (گيتار)، هامو(گيتار) ، حسن شماعي زاده (ساكسيفون) و منوچهر اسلامي (ترومپت)در كلاب كوچيني از سال 45 آغاز ميشود.

منوچهر اسلامي كه از فرهاد به عنوان پايه اصلي Black Cats ياد ميكند با اشاره به استعداد فرهاد مي گويد:«فرهاد با اينكه نت نميدانست و موسيقي را از راه گوش آموخته بود نياز چنداني به تمرين نداشت.او با چند بار زمزمه كردن شعر ،ساز و صدايش را با بقيه گروه هماهنگ ميكرد.در واقع او به احترام ديگر اعضا در جلسات تمرين حاضر مي شد.»

در همين دوران يعني در اوج فعاليت Black Cats ،دوستداران فرهاد ترانه «اگه يه جو شانس داشتيم» يعني اولين اثر فرهاد به زبان فارسي را در فيلم «بانوي زيباي من» شنيدند. او اندکی بعد برای پرستاري ازخواهرش راهي انگلستان ميشود.در طول سفر كه قرار بود 2 ماه به طول انجامد يكي از تهيه كنندگان سرشناس انگليسي به سراغ او مي آيد و پيشنهاد انتشار آلبومي با صداي فرهاد را مطرح ميكند. اما بيماري فرهاد و بروز مشكلات متعدد شخصي باعث ميشود تا انتشار آلبوم در حد حرف باقي بماند و سفر 2 ماهه بيش از يكسال طول بكشد.